De grote misleiding

May 30, 2008

In Nederland is de situatie ontstaan dat vertegenwoordigers van justitie en politie geen moeite hebben om hun meningen in de krant te krijgen, terwijl mensen die op allerlei misstanden bij deze instanties wijzen de grootste moeite hebben om hun reacties geplaatst te krijgen of om zelfs maar door iemand gehoord te worden. Naar de oorzaken van deze situatie kan ik alleen maar gissen, maar het heeft volgens mij iets te maken met het feit dat Nederland steeds meer een corrupte politiestaat aan het worden is, waarin politie en justitie als een gesloten kordon opereren, en waarbij mensen buiten dit gesloten kordon verteld wordt hun mond te houden, omdat ze zouden praten over dingen waar ze geen verstand van hebben. Een jaar geleden zou ik de uitspraak die ik net deed nog belachelijk gevonden hebben, maar na een jaar strijd voor heropening van de:
1. Lucia de Berk rechtszaak
en na bovendien kennis genomen te hebben van de hieronder opgesomde zaken ben ik hier van overtuigd geraakt.

2. de Schiedammer parkmoord: de officier van justitie Bernadette Edelhauser, tegen wie in deze zaak aangifte is gedaan wegens achterhouden van ontlastend bewijsmateriaal voor de ten onrechte veroordeelde Cees B., is mei 2008 tot rechter benoemd in Dordrecht, zie Edelhauser in categorie ‘grote fouten’.
De forensisch psycholoog (orthopedagoog?) Ruud Bullens, die in deze zaak ook zo’n kwalijke rol heeft gespeeld, is als directeur van FORA (in deze link terecht aangeduid met: “Frauduleus Onderzoek bij Raads Adviezen”) met eigen geld van de Landelijke Vereniging Externe Deskundigenbureaus benoemd tot bijzonder hoogleraar op de Vrije Universiteit via een o.a. door hemzelf opgestelde advertentie, zie Hoe vaak waste Ruud Bullens al zijn handen in onschuld? Ter herinnering: Ruud Bullens was de “psycholoog” die toekeek bij het mishandelen door de politie van de 11-jarige Maikel; hij greep bijvoorbeeld niet in toen de rechercheurs bovenop Maikel gingen zitten en de verwurging van Maikel naspeelden, zie de werkelijk verbijsterende Zembla uitzending van 20-4-2006: de professor en de parkmoord. De betrokken rechercheurs hebben achteraf toegegeven dat er te ver is gegaan in de verhoren van Maikel; de heer Bullens vindt dat niet. Hij zegt nog steeds: “Ik heb niets fout gedaan” en vindt zichzelf “deskundig, zeer deskundig”. Men vraagt zich af: deskundig waarin?
Frits Posthumus, die de evaluatie van de Schiedammer parkmoord heeft geleid, bleef in dit geval bij de kritiek die zijn commissie heeft geuit op Bullens, ondanks protesten van Bullens. Minister Donner heeft naar aanleiding van alle commotie rond deze affaire het OM en Justitie opgeroepen Bullens en FORA niet meer te benaderen voor het doen van onderzoek, zie Affaire Maikel. Bullens publiceert samen met Rolf Loeber, die aanleg tot crimineel gedrag onderzoekt door aan kinderen te vragen: “Heb jij het afgelopen jaar iets verkeerds gedaan?” (het eenderde aantal kinderen dat “Ja” zegt en dus de waarheid spreekt moet merkwaardig genoeg volgens Rolf Loeber in de gaten gehouden worden; misschien worden de kinderen die eerlijk antwoorden later wel lastposten!), zie: Levenslang voor Dik Trom. Om dezelfde reden kan de heer Bullens natuurlijk niet zeggen dat hij iets fout heeft gedaan in de verhoren van Maikel, want dan belandt hij in die categorie van mensen die volgens zijn collega Loeber die in de gaten gehouden moeten worden!
Ook interessant is het artikel in Elsevier: Justitie, dwalingen in parkmoord, waarin niet alleen de kwalijke rol van Bernadette Edelhauser, maar ook het “gedraai van Harm Brouwer” (niet mijn woorden, maar die van Elsevier) in deze zaak aan de orde wordt gesteld. Uit dit artikel: “Het Openbaar Ministerie (OM) heeft geblunderd in de zaak van de Schiedammer Parkmoord. Zowel officier van justitie Bernadette Edelhauser als later advocaat-generaal Mariëtte Renckens had de rechters moeten informeren over de twijfel die er bij het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) bestond of verdachte Cees B. de moord op de 10-jarige Nienke Kleiss op 22 juni 2000 wel had gepleegd” en “Het tv-programma Netwerk zwengelde de zaak vorige week aan en schetste een beeld van leugen en bedrog door het OM”.
10 jaar Netwerk
: “Toen de korpsleiding hoorde dat Timmerman en Gosewehr met Netwerk praatten over deze zaak, werden ze op het matje geroepen. Volgens de korpsleiding beschadigden de rechercheurs het imago van het NFI en dat zou het vertrouwen in het instituut ondermijnen. Gosewehr werd daarop overgeplaatst en gedegradeerd. Timmermans contract bij de politie werd niet verlengd.
Dit alles gebeurde nog voor de eerste uitzending. Toen Timmermans zijn baan toch al kwijt was, besloot hij om zijn verhaal op tv te vertellen.
Timmermans heeft er een bittere nasmaak aan overgehouden. Hij is er boos over dat hij als klokkenluider werd ontslagen, maar dat de verantwoordelijken en degenen die de zaak in de doofpot hebben proberen te stoppen, niet zijn bestraft.”
Klokkenluiders worden -zoals bekend- door een politiestaat nu eenmaal bijzonder slecht behandeld!
3. de Deventer moordzaak,
4. de Puttense moordzaak,
5. de zaak Ina Post: de commissie CEAS (Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken) heeft inmiddels geconstateerd dat in deze zaak een gerechtelijke dwaling heeft plaatsgevonden. Dit nadat 21 jaar verstreken zijn sinds haar veroordeling!
6. de Eper incestzaak (“de zaak Jolanda”): zie professor Wagenaar bij Pauw en Witteman, de twee raadsheren Balkema en Machielse die -volgens prof. Wagenaar- tijdens deze rechtszaak hebben zitten slapen maken thans deel uit de Hoge Raad, waardoor de kans op heropening vrijwel nihil is,
7. de zaak Sweeney: TNO heeft voor deze zaak 6 miljoen gulden uitgegeven om een experiment te construeren dat zou moeten laten zien dat een brand niet door roken in bed kan ontstaan, wat volgens het CBS -en ook buitenlandse instanties- daarentegen een van de meest voorkomende oorzaken van brand is. N.B.: Het feit dat de deskundige Jan Bijl van het NFI, met wiens verklaring dat hij in de woning geen aanwijzingen heeft gevonden voor brandstichting niets is gedaan door het hof, heeft gezegd dat slechts in 10% van de gevallen door een brandende sigaret een brand ontstaat is geenszins in tegenspraak met het feit dat dit volgens het CBS één van de meest voorkomende oorzaken van brand is, denk bijv. ook aan de Schipholbrand. Misschien was deze gedachtengang wat moeilijk voor het hof! Als het OM en rechtbank of hof eenmaal alles hebben ingezet op hun favoriete verdachte worden kosten, noch moeiten, noch dossier manipulaties (zie bijv. hierboven de Schiedammer parkmoord m.b.t. dit punt) gespaard om deze favoriete verdachte achter de tralies te krijgen, en
8. de op mysterieuze wijze uit het Elizabeth ziekenhuis in Tilburg verdwenen organen van Denise Schouten zie: Recherche kan hart Denise Schouten ook niet vinden, het NFI heeft de moeder van Denise een random selectie van organen van andere personen dan haar dochter gegeven, waarschijnlijk in de hoop dat ze het niet zou laten controleren,
9. (toevoeging 20-8-08): de Enschedese ontuchtzaak; merk op dat de president van het Arnhemse hof Mr. van Dijk zich in de KRO reportage weer verweert met de inmiddels bekende uitvlucht: “de deskundigen spraken elkaar tegen”. Maar in feite spraken de deskundigen elkaar hier helemaal niet tegen! Er waren 3 vernietigende rapporten over de manier waarop de kinderen herhaald ondervraagd waren en één algemeen rapport dat ging over de manier waarop ondervraagd zou moeten worden en waarin niets over de verhoren zelf stond. Deze 3 vernietigende rapporten werden genegeerd, zo zeer waren de leden van het hof overtuigd van de schuld van de verdachten. De president van het Arnhemse hof Mr. van Dijk zegt hierover: “Het kan wel zijn dat er iets met de verhoormethode aan de hand was, maar de raadsheren kwamen toch de conclusie dat de verdachten schuldig waren.” Professor Theo de Roos die tot de commissie CEAS (die heropening van de zaak aanbeveelt) behoorde zegt echter: “Ik kan alleen maar zeggen dat ik mag hopen dat ik de kritiek zo serieus had genomen,.., dat ik had vrijgesproken”. Mr. van Dijk merkt naar aanleiding hiervan nog op over de drie leden van de commissie CEAS: “Deze drie leden zijn geen rechter”. Dit klinkt bijzonder zwak en je zou hopen dat iedereen die Mr. van Dijk dit heeft zien opmerken het ook zo heeft ervaren.

Deze week konden we in de NRC lezen dat Nederland koploper is in het afluisteren van telefoons (zie: 1700 telefoons per dag afgeluisterd) en dat past ook weer in het beeld van een corrupte politiestaat. En wat te denken van de detentiekampen en bajesboten voor vreemdelingen? Zie: Amnesty spreekt schande van behandeling illegalen, en het Amnesty International rapport: Vreemdelingenbewaring in Nederland op gespannen voet met internationale normen (links toegevoegd 27-6-08).

Interessant in dit verband is ook het door kranten geweigerde artikel over vervanging van rechters tijdens lopende rechtszaken (o.a in de “Chipshol” zaak), waarin ook het vervangen van een Srebrenicarechter ter sprake komt. Het is allemaal buitengewoon verontrustend, vooral omdat in Nederland, in tegenstelling tot omringende landen, justitie een totale, oncontroleerbare, greep op de “rechtsgang” heeft: Nederland heeft geen lekenrechters zoals in bijv. in Duitsland, geen jury, zoals bijv. in Frankrijk en Engeland; er is geen onafhankelijke commissie waartoe men zich kan wenden bij afgesloten strafzaken, zoals in Engeland; het begrip “novum” wordt door de Hoge Raad ge- (mis-)bruikt om in bijna alle gevallen heropening van rechtszaken te voorkomen, rechters kunnen niet worden aangesproken op hun fouten, en ga zo maar door.

De Nederlandse commissie CEAS, die aanbevelingen doet voor het wel of niet heropenen van strafzaken, is een commissie die weer geheel binnen het justitiële bolwerk opereert, in tegenstelling tot de British Criminal Cases Review Commission (CCRS). Mr. Brouwer en het ministerie van justitie hebben al laten weten dat zij niet voor zo’n commissie in Nederland voelen omdat dit niet zou passen in het Nederlandse rechtssysteem. Nee, zij vrezen natuurlijk verlies van macht! In het Volkskrant artikel In 70% van de zaken draait nieuwe rechter het vonnis terug kan men lezen dat in Engeland in 70% van de opnieuw bekeken zaken het oorspronkelijk vonnis wordt teruggedraaid. CCRC heeft 103 medewerkers, van wie 11 “Commissionars” zijn, benoemd door de koningin, en heeft een budget van ongeveer 10 miljoen euro per jaar. Vergelijk dit met de situatie in Nederland, waar rechters niet op hun fouten kunnen worden aangesproken!

Zie voor verdere informatie m.b.t. dit punt Power and stupidity; in Engeland heeft men bijv. via de commissie CCRC ongeveer 400 zaken heropend sinds 1997; in Nederland slechts 3 sinds 1997. Bij deze 3 hoort de Schiedammer parkmoord, waar een ander dan de veroordeelde de moord heeft bekend; in deze zaak beweert het Haagse Hof trouwens nog steeds niets fout te hebben gedaan! Wel was het iedereen die zich in de zaak heeft verdiept duidelijk dat het Haagse Hof het dossier niet goed kende en andere ernstige fouten heeft gemaakt, maar de raadsheren weerhielden zich niet toch weer op te merken: “wij hebben niets fout gedaan!”, mogelijk in de hoop dat deze mededeling zal blijven hangen bij het publiek (zie de Zembla uitzending van 3 juni 2007: het geheim van de rechter). Het past geheel in de geest van mijn sinterklaasrijmpje van vorig jaar voor prof. Buruma in Wie hebben de petitie voor heropening van de Lucia de Berk zaak getekend?:

En laat men ‘t volgende goed verstaan:
Wij hebben nooit iets fout gedaan!

Een voorbeeld van de grote misleiding, genoemd in mijn titel, die deze keer (niet voor het eerst) afkomstig is van het hoofd van het OM, Mr. Harm Brouwer, stond deze week in het dagblad Trouw, zie OM-chef mist forensische kennis bij rechters. Ik heb daar Trouw een ingezonden brief over geschreven die ik hieronder weergeef, maar ik ben er min of meer van overtuigd dat hij niet geplaatst zal worden. Deze reactie zal waarschijnlijk als “gezagsondermijnend” gekwalificeerd worden. Bovendien constateerde ik via automatisch tellen dat ik in mijn reactie 538 woorden gebruik i.p.v. de toegestane 250. Als ik 250 woorden gebruikt had, had ik in de eerste alinea kunnen citeren wat Mr. Brouwer in het jaarverslag van het NFI, dat hier in Trouw geciteerd werd, beweerde en daarna hier één alinea aan kunnen toevoegen. De rechtspsycholoog Elffers, die in mijn hieronder gegeven commentaar ter sprake komt, had voor zijn onzinnige reactie in de NRC (“Statistiek doet er nu niet meer toe” ) 957 woorden nodig, maar hij heeft natuurlijk bij die krant de voorsprong als vertegenwoordiger van justitie en politie op te treden. Zie voor mijn reactie op dit stukje: Professor Elffers neemt het op tegen de 80 hoogleraren.

Mr. Brouwer haalt in het artikel in Trouw “OM-chef mist forensische kennis bij rechters” als voorbeeld de zaak van Lucia de Berk aan: “Bij elke nieuwe vraag die een deskundigenrapport opriep, werd bij wijze van spreken een andere deskundige gezocht om die te beantwoorden, terwijl wetenschappers het zelden met elkaar eens zijn.” Volgens Brouwer is de aanstelling van een forensisch officier bij elk parket een eerste stap op de lange weg om beter om te gaan met forensisch-technische opsporing.

Dit is een zeer misleidende voorstelling van zaken. Voor het statistisch aspect van de zaak zijn bijvoorbeeld door het OM geen deskundigen op dit gebied geraadpleegd, maar mensen uit de eigen kennissenkring, nl. een rechtspycholoog en een jurist die tevens in Amerika een graad in “Business administration” had gehaald (resp. prof. Elffers en prof. de Mulder). Deze “deskundigen” kenden elkaar bovendien van de Erasmus Universiteit en hadden samen artikelen geschreven. In de uitzending van NOVA/Den Haag Vandaag van 4 november 2003 Statistiek in het strafproces zegt de hoogleraar strafrecht Theo de Roos nog: “In de Lucia de B. zaak is het statistisch bewijs ontzettend belangrijk geweest. Ik zie niet hoe men zonder dat bewijs tot een veroordeling zou zijn gekomen.”. In deze uitzending komt ook de rechtspsycholoog Elffers aan het woord, die hier stelt dat de kans dat een verpleegkundige, werkzaam op de drie ziekenhuisafdelingen, bij toeval bij zoveel van de onverklaarbare overlijdensgevallen en reanimaties op élk van de drie afdelingen aanwezig is, 1 op 342 miljoen zou zijn.

Nadat alle statistici in Nederland, maar ook statistici buiten Nederland, zich van de kans van 1 op 342 miljoen van prof. Elffers en prof. de Mulder gedistantieerd hadden, heeft het Haagse Hof het doen voorkomen of statistiek geen rol meer heeft gespeeld in het uiteindelijk arrest, maar zoals de Nobelprijswinnaar prof. ‘t Hooft terecht bij zijn ondertekening van de petitie voor heropening van de zaak Lucia de Berk heeft opgemerkt: “Dat het gerechtshof pretendeert geen statistische argumenten te hebben gebruikt wordt door de verwoordingen van het vonnis weerlegd.”

Als men echt statistici had willen raadplegen, had men bijvoorbeeld gewoon op internet kunnen opzoeken wie er hoogleraar statistiek zijn in Nederland. Daar is geen forensisch officier bij elk parket voor nodig. Van zo’n forensisch officier kan daarentegen gevreesd worden dat deze misschien ook weer in de eigen kennissenkring zal gaan zoeken en dat leidt niet tot een verbetering van de situatie.

Ook voor het inmiddels geheel ontkrachte “digoxine argument” in deze zaak heeft men niet een echte digoxine expert geraadpleegd: Professor DasGupta, met wie NOVA op 29 september 2007 sprak (Deze baby is niet vergiftigd) heeft meer dan 100 publicaties over digoxine op zijn naam staan, de door justitie geraadpleegde prof. de Wolff daarentegen nul. Dus het gaat niet om een verschil van mening tussen deskundigen: alle deskundigen op het gebied van de statistiek zijn het er over eens dat de kans van 1 op 342 miljoen van prof. Elffers en de Mulder nergens op sloeg en alle deskundigen op het gebied van de digoxine zijn het er over eens dat het overlijden van het kind Amber niet aan digoxine vergiftiging toegeschreven kan worden. Het is bijzonder flauw dat juristen, waaronder Mr. Brouwer en prof. Buruma, altijd maar weer aankomen met: “De deskundigen zijn het niet eens”; men heeft gewoon niet de moeite genomen om echte deskundigen te raadplegen. De deskundigen op de betreffende vakgebieden zijn het juist wel allemaal eens over de wijze waarop in deze zaak door de door het OM geraadpleegde personen met hun vak is gesold!

Voor verdere informatie over hoe de rechtszaken tegen Lucia de Berk zijn verlopen, zie: Nederlands Wikipedia artikel over de zaak Lucia de Berk en Engels Wikipedia artikel over de zaak Lucia de Berk. Aan het schrijven van deze overzichten hebben wel echte deskundigen meegewerkt!

Naschrift. Nog bonter maakt Paul Mevis het in de Volkskrant van 31 mei jl. in zijn stukje “Revisieraad is verkeerd signaal”. Paul Mevis is hoogleraar strafrecht aan de Erasmus Universiteit. Deze universiteit kwam in het bovenstaande al ter sprake n.a.v. de rechtspsycholoog prof. Elffers en de jurist prof. Mr. de Mulder die de kans van 1 op 342 miljoen hebben geïntroduceerd. Weer een jurist die geen moeite heeft zijn mening in de krant te krijgen. Mevis bestrijdt de noodzaak van een “Revisieraad”, zoals bepleit door een aantal personen in een advertentie in de Volkskrant van 27 mei jl. Hij vindt dit het “paard achter de wagen spannen”: “De rechter moet veel meer worden aangezet pas te beslissen nadat hij onderzocht heeft.”. Is dit een impliciete erkenning dat de rechter zaken te vlug afhandelt en niet onderzoekt? Zijn betoog bevat wat dit betreft een inconsistentie, want even later merkt hij op: “En we vertrouwen in Nederland ter zake niet voor niets op de rechter!”

Aan het eind merkt hij op: “In de zaak Lucia de B. (iedereen die zich in de zaak heeft verdiept weet inmiddels dat het om Lucia de Berk gaat, maar juristen blijven haar hardnekkig aanduiden met Lucia de B., PG) heeft het meer binnen het bestaande systeem uitgevoerde onderzoek van de advocaat-generaal bij de Hoge Raad pas werkelijk de knelpunten boven water gehaald, en niet het onderzoek van de daarbuiten staande CEAS.” Dit is een zo mogelijk nog grotere misleiding dan waar Mr. Brouwer zich aan schuldig maakt. Nee, de knelpunten zijn boven water gehaald door niet-juristen: door Metta de Noo en Ton Derksen en door statistici, samen met de schrijver Maarten ‘t Hart! Als deze niet-juristen niet in actie waren gekomen was er waarschijnlijk niets gebeurd! Het valt juristen kennelijk heel zwaar dit laatste te erkennen.

In het door Mevis genoemde rapport van de advocaat-generaal van de Hoge Raad Mr. Knigge wordt overigens weer amateur statistiek bedreven, waarbij op oncontroleerbare manier gerommeld wordt met statistiekjes die opnieuw door het Juliana kinderziekenhuis in Den Haag geproduceerd zijn, net als de eerste statistiekjes van de toenmalige directeur Smits, die Lucia de Berk (o.a. via het dagblad de Telegraaf) in beschuldiging hebben gesteld. Weer zijn hiervoor geen echte statistici geraadpleegd. Met deze nieuwe statistiekjes worden in het rapport van Mr. Knigge via dubbele ontkenningen een aantal nieuwe beschuldigingen, om niet te zeggen insinuaties, gelanceerd.

Mr. Knigge zegt op p. 61 van zijn rapport: “Op grond van de cijfers kan derhalve niet worden geconcludeerd dat het onwaarschijnlijk is dat één van de incidenten die zich in de periode van 1 oktober 2000 to 5 september 2001 op de desbetreffend afdeling hebben voorgedaan, een onnatuurlijke oorzaak hadden.” (de drie cursiveringen in deze zin zijn van mij). Dit wordt opgevoerd als conclusie van de (nieuwe) amateur statistiek die in zijn rapport bedreven wordt. Hij merkt ook op: “De conclusie dat in de periode waarin mevr. de B. op de betrokken afdeling werkzaam was, sprake moet zijn geweest van onnatuurlijke doodsoorzaken, kan dus niet op grond van enkel de kale cijfers getrokken worden.” Een heel erg misse en bijzonder insinuerende zin. Want wat had hier eigenlijk moeten staan:
“De conclusie dat in de periode waarin mevr. de B. op de betrokken afdeling werkzaam was, sprake moet zijn geweest van onnatuurlijke doodsoorzaken, kan dus niet getrokken worden.”
Dat “op grond van enkel de kale cijfers” zou een fatsoenlijk jurist daar niet bij horen te zetten.

Gewoon ronduit erkennen dat er wat dit betreft ernstige fouten zijn gemaakt is blijkbaar niet mogelijk. We kunnen eigenlijk alleen concluderen: de betrokken juristen hebben niets van alle gemaakte fouten geleerd. Het is allemaal buitengewoon deprimerend.

Toevoeging 22-8-08: Terugkomend op mijn opmerkingen over de “vrije pers”: enkele ervaringen met de redacties van NRC en nrc.next die brieven van lezers (horen te) behandelen worden beschreven in:
Hoe worden door NRC Handelsblad ingezonden brieven behandeld?, Hoe worden door NRC Handelsblad ingezonden brieven behandeld, aflevering 2 en Hoe worden door NRC.NEXT ingezonden brieven mishandeld?