Het Haga Ziekenhuis en Lucia de Berk

July 12, 2010

Na de vrijspraak van Lucia de Berk heeft het Haga Ziekenhuis een verklaring op haar web site gepubliceerd, zie: Verklaring HagaZiekenhuis inzake vrijspraak Lucia de Berk. De laatste zin van deze verklaring luidt:
“Het HagaZiekenhuis heeft op alle momenten meegewerkt aan het onderzoek, dat uiteindelijk geleid heeft tot vrijspraak van mevrouw De Berk door het Hof.”

Het klinkt in deze verklaring alsof het ziekenhuis eigenlijk weinig te maken had met de veroordeling en de lange gevangenisstraf van Lucia de Berk. De verklaring van het Haga Ziekenhuis legt de verantwoordelijkheid hiervoor geheel bij het Openbaar Ministerie en de politie.

Maar hoe is het eigenlijk gegaan? Een tipje van de sluier is hierover opgelicht door prof. Richard Gill, die vanwege dit feit thans door het Haga Ziekenhuis bedreigd wordt met een kort geding. Let wel, het gaat hier niet om de vraag of wat prof. Gill over de toedracht van dit alles onthult waar is of niet, het gaat het Haga Ziekenhuis om het feit dat hij gegevens uit de privé sfeer onthult. De verwachting is dat als het Haga Ziekenhuis zijn dreigement tot een kort geding doorzet, het dit zal winnen. Want… de rechters zullen waarschijnlijk alleen kijken naar: “Is hier een inbreuk op privacy gemaakt?”, niet naar “Is wat hier gezegd wordt waar?”

Toch, als men uit al deze gebeurtenissen enige lering zou willen trekken, moet men zich verdiepen in: “Hoe heeft dit kunnen gebeuren?”. En dan is de voorgeschiedenis wel degelijk relevant. Om die reden geef ik hier nog eens een overzicht van de manier waarop alles begonnen is, voorzover ik dat heb kunnen reconstrueren met behulp van diverse betrouwbare bronnen.

Op de afdeling waar Lucia de Berk werkte maakte men zich zorgen over het grote aantal sterfgevallen op de afdeling. Om die reden had de chef de clinique een Excel spreadsheet tabel van “incidenten” gemaakt en hier een berekening aan vastgeknoopt die zij liet zien aan een bevriende wiskundige/informaticus in de familiesfeer. Overigens niet iemand die mathematische statistiek als specialisme uitoefende of daar onderzoek in deed, evenmin als de andere later door de rechtbank en het hof m.b.t. de statistiek geraadpleegde personen (de door de rechtbank en het hof geraadpleegde wiskundige was na zijn wiskundestudie psychologie gaan studeren en inmiddels rechtspsycholoog geworden). Het Excel spreadsheet koppelde de incidenten aan het wel of niet dienst hebben van Lucia de Berk.

Op de achteraf gezien historische dag 4 september 2001 werd contact opgenomen met de politie en werd gesproken over “vijf onverklaarbare doden”. Dit was een actie die door directeur Smits, algemeen directeur van het Juliana Kinderziekenhuis en het Rode Kruis ziekenhuis in Den Haag (deze ziekenhuizen zijn inmiddels onderdelen van de fusie van ziekenhuizen die HagaZiekenhuis wordt genoemd), in samenwerking met de chef de clinique werd ondernomen. De heer Smits beweerde later dat hij de “statistische berekening van de koude grond” van de kans dat Lucia de Berk bij zoveel “incidenten” in het ziekenhuis betrokken was geweest zelf had gedaan, maar volgens mijn laatste informatie was deze Excel spreadsheet berekening dus het werk van de chef de clinique.

Bovendien legden de directies van het Juliana kinderziekenhuis en het Rode Kruis ziekenhuis contact met de ochtendkrant De Telegraaf. Deze krant deed op 17 september 2001 een bericht over de zaak uitgaan, waarin stond dat een verpleegkundige in de twee ziekenhuizen mogelijk betrokken was bij de moorden op verschillende volwassenen en kinderen. Het bericht vermeldde verder dat de directie van het Juliana ziekenhuis  het gebeurde zeer betreurde en zijn medeleven met de betrokken ouders uitsprak (na opgemerkt te hebben dat het vertrouwen van de patiënten in het ziekenhuis mogelijk door dit bericht geschaad zou kunnen zijn of worden). Merk op dat dit suggereerde dat op dit moment al bewezen was dat er “moorden” waren begaan.

We kunnen na deze acties van de de chef de clinique en de directie van de ziekenhuizen niet meer beweren dat het ziekenhuis eigenlijk weinig te maken had met de veroordeling tot levenslange gevangenisstraf van Lucia de Berk. Na het bericht in de Telegraaf was een proces van verdachtmakingen tegen Lucia de Berk op gang gezet dat niet meer te stoppen viel. Aan het slot van bovengenoemde verklaring van het Haga Ziekenhuis wordt gezegd: “Het HagaZiekenhuis heeft op alle momenten meegewerkt aan het onderzoek, dat uiteindelijk geleid heeft tot vrijspraak van mevrouw De Berk door het Hof.” Is dit waar? Heeft de persoon die dit alles in gang heeft gezet, de chef de clinique, een getuigenis afgelegd? Dat is toch wel het eerste wat je zou verwachten van “meewerken aan het onderzoek”. Echter, op de ochtend van de dag in 2004 dat zij voor het hof zou verschijnen heeft zij iets gedaan wat door Richard Gill beschreven is, waardoor zij niet in staat was voor het hof te verschijnen en in feite opgenomen moest worden.

Richard Gill is nu door de advocaten van het HagaZiekenhuis gesommeerd de beschrijving van de ware toedracht van deze cruciale gebeurtenis in de justitiële behandeling van Lucia de Berk van internet te verwijderen en hij wordt ook al vast door de advocaat van het HagaZiekenhuis bedreigd met dwangsommen van 15000 euro per dag als dit niet gebeurt.
Verder wordt gedreigd met een kort geding. Niet een kort geding vanwege de onjuistheid van wat hij in de openbaarheid brengt, maar een kort geding vanwege aantasting van de privé sfeer. Op deze manier houdt het Haga Ziekenhuis opnieuw openheid van zaken tegen en is het bezig met pogingen tot “damage control”. De sleutelfiguur in de veroordeling van Lucia de Berk (die chef de clinique was en nog steeds verbonden is aan het HagaZiekenhuis – en bovendien, ondanks de problemen die haar verhinderden te getuigen in de Lucia de Berk zaak, lid van de medische tuchtraad is) wordt door het ziekenhuis uit de wind gehouden en zodra iets van de werkelijke toedracht naar buiten dreigt te komen, wordt gedreigd met dwangsommen en een kort geding.

De uiteindelijke vrijspraak van Lucia de Berk is bepaald niet te danken aan inspanningen van het Haga Ziekenhuis om de waarheid boven water te krijgen, maar daarentegen aan de inspanningen van een aantal individuen, met name Metta de Noo en haar broer Ton Derksen!

Advertisements